"Pinilit ko Adan. Naghanap ako ng ibang mapapasukan pero anung napala ko, eto... wala! Palamunin mo! Dahil hindi ako katulad mo... matangkad, gwapo, matipuno, at higit sa lahat nakapag-aral ka. Eh ako, ni high school hindi ko natapos!!!" naiiyak na sagot ni Rolly sa akin.
Hindi naman pangit itong si Rolly, may mukha rin naman at katawan siyang ipagmamalaki pero mahina ang loob. Kung baga sa sundalo, susugod basta-basta. Tira lang ng tira. Naawa ako sa kaibigan ko, hindi ko naman naisip na sumbatan siya kahit minsan dahil parang kapatid na ang turing ko sa kanya. Hindi nga pumasok sa isip kong palamunin ko na siya ng mga panahong iyon.
"Nung ako yung wala, ikaw ang nagbigay. Hindi mo ko pinayabaan. Tayo na lang dalawa sa buhay Rolly, tayo lang ang magkaramay kaya tayo rin ang magtutulungan, wala dapat sumbatan" maamong sabi ko sa kanya.
